ترس از نوشتن

کبری التج ||

ترس از نوشتن حس مشترکی‌ست که اکثر نویسنده‌ها با آن آشنا هستند. بعضی، سریع تسلیمش می‌شوند و به خاطر این حس، با دنیای نویسندگی برای همیشه خداحافظی می‌کنند به گمان اینکه این حس تنها دامن‌گیر خودشان است و اگر چنین ترسی دارند پس اصلا نویسنده نیستند.

برخی هم به‌کل آن را نادیده می‌گیرند، شبیه کودک نق‌نقویی که مدام کنار گوشَت باشد و تو بی‌خیالش مشغول خواندن کتابت باشی. گویی اصلا وجود ندارد.

بعضی هم با آن کنار می‌آیند. راههای سازگاری با آن را می‌آموزند و از تکنیک‌های مختلف برای رهایی از آن، بهره می‌برند.

مهم این است که بدانید اگر دچار این حس هستید، اصلا غیر طبیعی نیست ، که برعکس، کاملا عادی و طبیعی ست.

نوشتن ترس دارد زیرا قرار است لایه‌هایی پنهان از درونت را روی صفحه‌ی کاغذ،مجسم کنی. چیزی را که نبوده، به وجود بیاوری. چیزی را که همیشه پنهان بوده آشکار کنی… به مردم فکر می‌کنی. به خواننده‌ی نوشته‌هایت،حتی اگر بهترین دوستت باشد. به عکس‌العملش، به فکرش به نظرش، آیا خوشش می‌آید؟ آیا متوجه منظورم می‌شود؟ آیا نوشته‌ام فروش می‌رود؟ نکند مسخره‌ام کنند؟ نه بهتراست ننویسم…

این افکار ممکن است مدام به ذهنتان بیایند. بهتر است بدانید که تنها شما نیستید که درگیر این افکار و احساسات هستید.

برای رهایی از این افکار، نویسنده‌های مختلف راه‌های مختلفی را هم ایجاد کرده و به کار می‌بندند.

و اما راه‌های پیشنهای من:

اول اینکه تکلیفتان را اول راه با خودتان مشخص کنید. موقع نوشتن، رک و صریح به خودتان بگویید که : قرار نیست کسی این نوشته‌ها را بخواند. بعد از نوشتن اصلاحش می‌کنم.

بله، کاغذ و قلمی که پیش روی شماست، در حال حاضر فقط و فقط مال خود شماست. بدون ترس هر چه به در دلتان می‌گذرد یا به ذهنتان می‌رسد بنویسید. هیچ جمله ، اتفاق یا نکته‌ای را سانسور نکنید. این کاغذ مال خود شماست. بعد از نوشتن می‌توانید آن را دور بیندازید. اما حتما بنویسید… کسی قرار نیست قبل از اصلاح و بازنویسی شما، آن را بخواند.

دوم اینکه به هر صورت ، در هر حال، هر روز بنویسید. هر روز بنویسید حتی اگر نوشتن گزارش‌های روزانه باشد. هنوز هم نمی‌توانی؟ کاغذی بردار و روش درست کردن قرمه‌سبزی را کامل بنویس. طوری که یک آدم ناوارد هم بتواند آن را بپزد. اصلا  روی کاغذی، کاملا توضیح بده چطور گاز را روشن کنیم؟ کم‌کم دست و دلت با قلم و کاغذ مانوس خواهند شد.

رونویسی از روی کتاب‌ها ، داستان‌ها یا صفحاتی از رمان‌های بزرگ هم، روشی ست که خیلی از نویسندگان آن را پیشنهاد و استفاده می‌کنند. تجربه‌ی لذت‌بخشی‌ست…

نوشته هایتان را دوست داشته باشید و به آنها افتخار کنید. هیچ قانونی مشخص نمی کند کدام نوشته خوب یا کدام بد است…مهم این است که از درون خود شما بجوشد.

 

4 پاسخ به “ترس از نوشتن”

  1. در سوز نوشتن هزاران افسوس همچون دود سیاه و غلیظی همه وجودم نه همه فکرو رویاهایم را همراه خودش کرده گاهی اوقات چند خط مینویسم ولی خیلی سنگین یاریم کنید قبل ازاینکه این دود نافرجام باقیمانده عشق وجودمم را تبدیل به حبابی بر باد رفته کند منتظر یاری سبزتانم (فهمیده)

    1. نوشتن مکمل روح شماست. رهایش نکنید. همراه ما باشید در کانال و سایت نویسندگی خلاق. توصیه‌هایی داریم برای غلبه بر ترس‌هایی که گریبان هر نویسنده‌ای را ممکن است بگیرد. موفق باشید.

  2. جناب پورنجاتی ممنونم از مطالب خوبی که برای ما میذارید.
    من دانشجوی ادبیات نمایشی هستم و از ترمی که داستان نویسی رو شروع کردم نوشتن رو کنار گذاشتم تا الان که ترم آخر هستم و فقط تکالیف دانشگاهی خودم رو انجام میدم دلیلش همین ترس و نیمی هم تشکیل نشدن و نیمه تشکیل شدن کلاس های دانشگاهی بود که به شدت انگیزه‌ی من رو پایین آوردن. واقعن مسیر درست خودم رو گم کردم و انگار در مرداب بیخیالی فرو میرم.
    اصلن جرات نمیکنم که نوشته هام رو برای کسی بفرستم چه نمایشنامه و چه داستان هارو.
    واقعن نمیدونم چه کنم!در واقع من بیشتر دچار ترسی از خودم شدم ترس از اینکه انگیزه هام برنگردن و نمیدونم چطور باید دوباره انگیزه برای نوشتن پیدا کنم.

  3. با سلام،استاد محترم جناب پور نجاتی از گزینه ها و راهنمایی های شما توسط کانال نویسندگی خلاق پی گیر هستم و آشنا شدم..واژ ه ترس از نوشتن .حس درونی هست که بارها تجربه کرده ام و انگیزه ام را تحت شعاع قرار داده است .و مرا نگران میکند.مدت زمانی است که بطور پراکنده می‌نویسم ..چند داستان کوتاه هم .با سیاه کردن ورق سفید به نقاشی پرداخته ام امید دارم بتوانم از توصیه های شما بهترین سازه ها را در کنار هم بچینم.نمی دانم موقعیت پیش میاید تا نگاهی بر نوشتنم داشته باشید..با سپاس از بندرانزلی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *